تست آنتی‏ژن p24، پروتئین واقعی HIV در خون را تشخيص مي‏دهد. این آزمايش عموما از حدود یک هفته تا ۴-۳ هفته پس از عفونت با HIV، مثبت است. پروتئین p24 را تا حدود یک هفته پس از عفونت با HIV نمی‏توان تشخیص داد، زیرا اين مدت طول می‏کشد تا ویروس مستقر شود و به تعداد کافی تکثیر يابد تا قابل تشخیص گردد. حدود ۸-۲ هفته پس از مواجهه اولیه، آنتي‏بادي‏ها در پاسخ به عفونت HIV تولید می‏شوند. هنگامی که آنتی‏بادی‏ها تولید می‏شوند، نتایج آزمايش p24 معمولا منفی خواهد بود، اگرچه فرد ممکن است به HIV آلوده باشد. آنتی‏بادی‏ها با اتصال به پروتئین p24، باعث مي‏شوند تا آنتی‏ژن p24، دیگر در خون تشخیص داده نشود. در آن زمان، تست آنتی‏بادی HIV که اغلب برای غربالگري روتین استفاده می‏شود، مثبت است. بعدها سطح پروتئین p24 دوباره قابل تشخیص مي‏شود، اگر این بیماری درمان نشده باشد. گاهی اوقات برای افزایش احتمال تشخیص عفونت HIV در مراحل اولیه، این آزمایش ممکن است با آزمایش آنتي‏بادي HIV ترکیب شود.
 

 

نتیجه مثبت در اين تست به این معنی است که فرد مبتلا به HIV است. اما نتیجه منفی ممکن است به اين معنی باشد که فرد با HIV آلوده نشده، یا این که سطح p24 زير محدوده قابل تشخیص اين تست است. این تست، ديگر به اندازه قبل درخواست نمي‏شود چون آزمایش‏هايي که می‏توانند HIV RNA را در اوایل عفونت تشخیص دهند (بار ویروسی HIV) به طور گسترده‏اي در دسترس هستند. تست‏هاي آنتی‏بادی HIV، رايج‏ترين آزمايش غربالگری درخواستي است. 
علت درخواست تست: اين تست برای تشخیص ابتلا به عفونت HIV پس از مواجهه اخیر، وقتي تست آنتی‏بادی HIV منفی است، درخواست مي‏شود.
تست‏های تکمیلی HIV antibody; HIV viral load; CD4 and CD8; HIV genotypic resistance testing; HIV phenotypic resistance testing
طریقه جمع‏آوری نمونه: نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو يا از نوك انگشت به دست مي‏آيد.