سطوح افزايش يافته اوره در بدن به اورميا (Uremia) موسوم مي‏باشد. به افزايش قابل ملاحظه اوره و كرآتينين در نتيجه عملكرد نامطلوب كليه‏ها، ازوتميا (Azotemia) گفته مي‏شود. اورميا، یک سندروم بالینی است که نشانه‏های آن شامل بی‏حالی، خواب آلودگی، گیجی، خارش و ... مي‏باشد. افزايش اوره خون مي‏تواند به دلايل كليوي و يا غيركليوي رخ دهد. همه بيماري‏هاي كليوي تقريبا با دفع ناكافي اوره همراه بوده و بنابراين موجب افزايش اوره خون مي‏گردند. معمولا سطح BUN تا زمانی که حداقل 50 درصد عملکرد گلومرولی از دست نرود شروع به افزایش نمی‏کند. در موارد آسيب تنها يكي از كليه‏ها، عملكرد آن توسط كليه ديگر جبران شده و بنابراين در اين موارد، شاهد افزايش در اوره خون نخواهيم بود. افزايش سن نيز از طريق از دست‏دادن مقداري از نفرون‏ها، موجب افزايش مختصري در اوره خون مي‏شود.

افزايش اوره خون در مواردي غير از بيماري‏هاي كليوي نيز رخ داده كه از جمله آنها به افزايش ميزان پروتئين‏ها در رژيم غذايي، خونريزي معدي- روده‏اي (Gastero-intestinal bleeding) و دهيدراتاسيون بدن در طي استفراغ، اسهال، هموراژي و يا دريافت ناكافي مايعات اشاره نمود. در برخي از موارد، آزمايش اوره به دليل بررسي اثرات سمي داروها بر كليه‏ها (Nephrotoxicity) و يا بر كبد (Hepatotoxicity) درخواست مي‏گردد. اوره برای پیگیری همودیالیز و سایر درمان‏ها مفید است چرا که به علت قابلیت انتشار بالای مولکول اوره، بلافاصله پس از دیالیز پایین می‏آید. کورتیکواستروئید از طریق افزایش کاتابولیسم پروتئین تمایل دارد تا اوره را افزایش دهد. سطح اوره خون بايد در ارتباط با آزمايش كرآتينين تفسير شود. نسبت BUN به كرآتينين (BUN/Cr)، يك اندكس خوب براي عملكرد كبد و كليه به شمار مي‏رود. در بیماری مزمن کلیه، سطح BUN بهتر از سطح کراتینین با علایم اورمی سازگار است.

افزايش اوره خون مي‏تواند به دلايل پيش‏كليوي (دهيدراتاسيون، سوختگي‏ها، خونريزي معدي- روده‏اي، كاهش حجم خون)، كليوي (نارسايي كليوي، داروهاي نفروتوكسيك، بيماري‏هاي كليوي) و يا پس‏كليوي (انسداد ميزناي در نتيجه سنگ و يا تومور، انسداد خروج ادرار از مثانه) باشد.

منابع:

۱- کتاب آزمایش‏های کاربردی در مامایی- تالیف مراد رستمی- معصومه جرفی و محمد علی‏محمدی.

۲- کتاب بیوشیمی عملی با تکیه بر نکات بالینی- تالیف محمد علی‏محمدی و مراد رستمی.