پژوهشگران مرکز علوم بهداشت نيوارلئون دو پروتيين در مغز کشف کرده‌اند که چونان دريچه‌هايی برای روشن و خاموش کردن هورمون تنظيم‌کننده‌ نگهداری آب در بدن کار می‌کنند. يافته‌های آنان ممکن است به پيشرفت‌هايی در درمان بيماری‌هايی مانند فشار خون بالا، نارسايی احتقانی قلب و سيروز کبد کمک کند. به گفته‌ پژوهشگران اين پروتيين‌های مغزی که Gαq و Gαz نام گرفته‌اند در راه‌اندازی ترشح فزاينده‌ هورمون وازوپرسين و نگهداری آب در بدن در بيماری فشار خون حساس به نمک نقش دارند. در اين بيماری فشار خون با خوردن نمک افزايش می‌يابد. برآورد می‌شود که فشارخون حساس به نمک در حدود 26 درصد آمريکايی‌های با فشار خون عادی و 58 درصد کسانی که پيش‌تر فشار خون بالا داشته‌اند، رخ می‌دهد.

وازوپرسين يک هورمون پپتيدی است که در هيپوتالاموس توليد می‌شود و از غده‌ هيپوفيز به گردش خون آزاد می‌شود. اين هورمون در سراسر شبانه ‌روز چونان نگهبان دريچه‌ سيل ‌بند کار می‌کند و جلوی از دست رفتن بيش از اندازه‌ آب از کليه‌ها را می‌گيرد. در بيش‌تر شرايط اين نقش وازوپرسين در نگه ‌داشتن آب در بدن بسيار حياتی است. اما هنوز يک راز نگشوده وجود دارد که چرا در برخی افراد به هنگام افزايش محتوای ‌آب در بدن، سازوکاری که ترشح وازوپرسين را در فرمان خود دارد، خاموش نمی‌شود.

اين گروه پژوهشی برای 21 روز گروهی از موش‌های نر مقاوم به نمک را با برنامه‌ غذايی عادی يا سرشار از نمک تيمار کردند. آن‌گاه بررسی کردند که اين تيمارها چگونه بر توانايی جانور در دفع آب اثر می‌گذارد و چگونه تنش نمک مقدار وازوپرسين و پروتيين‌های Gαq و Gαz را تغيير می‌دهد. آن‌ها دريافتند که مصرف مقدار بسيار نمک به کاهش پروتيين Gαq در مغز موش‌های مقاوم به نمک (نه موش‌های حساس به نمک) می‌انجامد. در موش‌های حساس به نمک اين گروه نشان دادند که با کاهش پروتيين‌های Gαq، مقدار وازوپرسين پلاسما به سطح عادی بازمی‌گردد. همچنين، نگه ‌داری آب در بدن که در پاسخ به نمک رخ داده بود، فروکش کرد و توانايی جانور در دفع آب به حالت عادی بازگشت. اين يافته‌های تازه شواهدی فراهم می‌کند که پروتيين‌های زيرواحد Gαq در هيپوتالاموس به صورت سوييچ‌های سلولی ملکولی رفتار می‌کنند تا مقدار ترشح وازوپرسين را تنظيم کنند.

برای آگاهی بيش‌تر

Hypothalamic Paraventricular Nucleus G{alpha}q Subunit Protein Pathways Mediate Vasopressin Dysregulation and Fluid Retention in Salt-Sensitive Rats/ Endocrinology Vol. 151, No. 11 5403-5414

 www.biochemiran.com :منبع