در سپیده دم ازل آن زمان که سازندگی کائنات آغاز می‏گردید

و کتاب تکوین گشوده می‏شد نخستین کلمه‏ایی که با قلم تقدیر

بر دیباچه قاموس هستی نقش بست واژه‏ی زیبای استاد بود

و سر فصل این کتاب کهن به تعلیم و تربیت اختصاص یافت

همیشه و در همه چیز استاد من هستید

روزتان مبارک

اندیشه‏ام از تو سبز و آباد شده / از جهل و غم این فکرتم آزاد شده

در مکتب پاک و شاد استاد ببین / غم رفته زجانم و دلم شاد شده

تقدیم به تمامی کسانی که به ما آموختند