پیشنهاد
این اولین پستیه که دارم باهاتون حرف میزنم. آخه دلم پره، از چی؟ از این همه نامردی که در حق ما میشه و هیچ کدوم از ما حتی جرات اعتراض کردن هم به خودمون نمیدیم. از این صحبت های الکی، اون از قضیه سختی کار که حتی شاهد از دست دادن یکی از همکارامون بودیم اینم از اینکه اینقدر تحت فرمان مسئولین فنی هستیم که هیچ استقلالی از خودمون نداریم، که وقتی با هر علوم آزمایشگاهی که روبرو میشم از کمبود حقوقش صحبت میکنه، که هنوز اینقدر واسمون ارزش قائل نشدن که بخوایم تو رشته ی خودمون ادامه تحصیل بدیم تا بتونیم با علاقه کارمون رو ادامه بدیم تا بتونیم واسه دل خودمون کار کنیم تا رشتمون هویت داشته باشه، ما حتی یه روز توی تقویم به اسم خودمون نداریم در حالیکه روز مالیات و صنایع دستی و قلم و و و و داریم. تا کی میخوایم فقط دربارش حرف بزنیم؟ یعنی هیچکی نمیخواد اقدامی کنه؟ به نظر شما اون فرد کی میتونه باشه؟ آیا خودمون نمیتونیم؟
به دنیای گسترده علوم آزمایشگاهی ایران خوش آمدید